SR, melatonina i rytmy okołodobowe (hipoteza Cherry'ego 2002)

Neil Cherry w swojej często cytowanej pracy (2002) zaproponował, że rezonans Schumanna działa jako pośrednik, przez który skutki zdrowotne aktywności słonecznej i geomagnetycznej przenoszą się na człowieka — konkretnie przez wpływ na produkcję melatoniny i na rytmy okołodobowe. Praca jest w literaturze popularnej i części naukowej obficie cytowana i bywa podawana jako „mechanizm biofizyczny” łączący pogodę kosmiczną ze zdrowiem.

Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że chodzi o hipotezę korelacyjną, a nie o udowodniony mechanizm przyczynowy. Propozycja Cherry'ego łączy szereg odrębnych obserwacji w jedne ramy wyjaśniające, ale nie dostarcza bezpośredniego dowodu eksperymentalnego, że to właśnie SR (a nie inne składowe aktywności słonecznej/geomagnetycznej) wpływa na melatoninę i rytmy okołodobowe. Hipoteza nie została odpornie powtórzona w kontrolowanych badaniach. Może być cytowana jako wpływowa *propozycja mechanizmu*, ale nie jako ustalony fakt — i z pewnością nie wynikają z niej żadne wnioski lecznicze.