Monitorowanie globalnego ocieplenia za pomocą SR

Ponieważ SR całkuje aktywność piorunową całej planety, a ta nieliniowo zależy od temperatury tropików, nasuwa się wykorzystanie rezonansów jako taniego globalnego czujnika całkującego pioruny, a tym samym jako pośredniej miary (proxy) do śledzenia zmian klimatu. Jedna dobrze umiejscowiona i skalibrowana stacja może dostarczać nieprzerwanego, globalnie reprezentatywnego sygnału — w odróżnieniu od kosztownych sieci czujników naziemnych lub ograniczonych w czasie przelotów satelitarnych.

Myśl ta nawiązuje wprost do Williamsa (1992): jeśli intensywność SR jest czułą miarą temperatury tropików, to długoterminowe trendy temperatury powinny odzwierciedlać się w długoterminowych trendach aktywności piorunowej, a zatem SR Williams 1992. Potencjalną zaletą jest niski koszt i ciągłość pomiaru.

Trzeba jednak podkreślić, że chodzi o pośredni proxy. Niezawodne śledzenie trendów wymaga długich, dobrze skalibrowanych serii i oddzielenia sygnału klimatycznego od innych wpływów (np. jonosferycznych, zob. ograniczenia w #56). Dlatego temat zaliczamy do sfery aktywnych badań, a nie gotowej metody operacyjnej.