Wielkości podstawowe: częstotliwość, amplituda, dobroć Q

Każdy mod Schumanna opisuje się trzema podstawowymi parametrami modalnymi: częstotliwością (położenie piku), amplitudą czyli intensywnością (jak silnie mod „brzmi”) oraz dobrocią Q (ostrość, szerokość piku). Te trzy wielkości razem charakteryzują stan rezonatora i wzbudzania.

Częstotliwość podaje położenie piku rezonansowego w widmie — dla pierwszego modu ~7,83 Hz. Amplituda (intensywność) wyraża energię w danym modzie i waha się znacznie bardziej niż częstotliwość, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla chwilową globalną aktywność piorunową. Dobroć Q (współczynnik dobroci) mierzy ostrość rezonansu: wysokie Q oznacza wąski, „czysty” pik, niskie Q — szeroki i tłumiony. Dla pierwszego modu Schumanna Q \approx 4–6, chodzi zatem o silnie tłumiony rezonans o szerokich pikach.

Pole jest bardzo słabe: składowa magnetyczna B osiąga rzędu jednostek pikotesli (pT) na mod, a składowa elektryczna E rzędu setek nanowoltów na metr (nV/m) Tatsis 2024. Tak niskie poziomy wymagają czułych magnetycznych anten cewkowych i anten elektrycznych oraz starannego tłumienia zakłóceń Tatsis 2024. Te podstawowe wielkości tworzą ramy, w których SR się mierzy, modeluje i interpretuje Sentman 1995Price 2016.

*Plik klastra A — część bazy wiedzy o rezonansie Schumanna.*