Pole ELF a mechanizmy komórkowe (wapń, potencjał błonowy)

Aby słabe pole w paśmie ELF (ekstremalnie niskie częstotliwości, do których należy SR) mogło w ogóle oddziaływać na organizm, musiałby istnieć mechanizm komórkowy, który by je „przechwycił”. W literaturze proponuje się kilku kandydatów: wpływ na przepływ jonów wapnia (Ca²⁺) przez błonę komórkową, przesunięcie spoczynkowego potencjału błonowego oraz hipotezę par rodnikowych, według której słabe pole magnetyczne wpływa na chemię par rodników, a tym samym pośrednio na działanie kanałów jonowych.

Mechanizmy te są przedmiotem aktywnych badań, ale ich ewidencja jest przeważnie in-vitro (na hodowlach komórkowych, często przy natężeniach pól wyższych niż te, które SR realnie zapewnia) i ogólnie niejednoznaczna. Przeniesienie z laboratoryjnej szalki na cały organizm wystawiony na realne, bardzo słabe pole SR nie jest udokumentowane. Chodzi zatem o prawdopodobne cząstkowe mechanizmy pól ELF w ogóle, a nie o udowodnione oddziaływanie konkretnie rezonansu Schumanna.