Inwersja wielostacyjna i lokalizacja burz

Inwersja wielostacyjna łączy jednoczesne dane z wielu stacji obserwacyjnych rozmieszczonych na Ziemi. Tym samym znacznie poprawia się uwarunkowanie zadania z #78: podczas gdy jedna stacja nie potrafi jednoznacznie oddzielić źródeł, geometrycznie rozmieszczona sieć stacji dostarcza niezależnych spojrzeń, które umożliwiają zlokalizowanie obszarów burzowych i oszacowanie ich intensywności.

Kluczowym wkładem jest to, że intensywność można wyrazić w jednostkach bezwzględnych — zwykle jako moc źródła proporcjonalną do C²·km²/s (kwadrat ładunku razy powierzchnia, odniesiony do czasu) Pracser 2019. Jest to zasadnicza różnica wobec wcześniejszych podejść, które dawały tylko zmiany względne: kalibracja bezwzględna pozwala porównywać aktywność między różnymi dniami i okresami.

Praktyczna realizacja wykorzystała sieć 18 stacji, których dane przez inwersję przeliczono na dzień-po-dniu mapę globalnej aktywności piorunowej i jej intensywności bezwzględnej Pracser 2019Bozoki 2023. Podejście to tworzy pomost między modelem teoretycznym a mierzalną wielkością klimatologiczną — kwantyfikuje zmiany globalnej aktywności piorunowej z dnia na dzień (wiąże się z klastrem G).