Zasada pomiaru SR: składowa magnetyczna i elektryczna

Rezonans Schumanna przejawia się jako stojące falowanie elektromagnetyczne we wnęce Ziemia–jonosfera. Przy pomiarze zwykle rejestruje się trzy składowe pola: dwie poziome składowe magnetyczne (północ–południe i wschód–zachód) za pomocą cewek indukcyjnych oraz pionową składową elektryczną za pomocą anteny kulowej (ball antenna) Tatsis 2024.

Sygnał jest nadzwyczaj słaby. Typowe amplitudy indukcji magnetycznej są rzędu dziesiątych części do jednostek pikotesli (pT) na jeden mod, natomiast pionowe pole elektryczne osiąga rzędu setek nV/m (dokładniej podaje się gęstość widmową w nV/m/√Hz) Tatsis 2024. Poziomy te są głęboko poniżej wartości zwykłych zakłóceń antropogenicznych, co stawia ekstremalne wymagania zarówno czułości aparatury, jak i wyborowi lokalizacji.

Dwuskładowa rejestracja pola magnetycznego umożliwia wyznaczanie kierunku (azymutu) do źródła piorunów, natomiast pionowe pole elektryczne jest korzystne do analizy przesunięć częstotliwości związanych z globalną aktywnością burzową. Kombinacja składowych jest podstawą do wyznaczania położenia źródeł oraz do badania zmienności dobowej i sezonowej.