SR na innych ciałach i znaczenie astrobiologiczne

Ogólne kryterium obowiązuje dla dowolnego ciała: przewodząca powierzchnia (lub inna przewodząca dolna granica) plus przewodząca jonosfera dają razem rezonator wnękowy, a obserwowalna SR w nim wymaga źródła wzbudzania — zwykle atmosferycznych wyładowań elektrycznych Yang 2006. Zasada ta jest dlatego przenośna na inne planety i księżyce o dostatecznie gęstej atmosferze.

Wynika z tego astrobiologiczne znaczenie SR. Rezonans działa jako pośredni wskaźnik piorunów i elektryczności atmosferycznej, a więc jako źródło informacji o dynamice atmosfery — o pogodzie, o konwekcji i o procesach energetycznych w gazowej powłoce ciała. Wyładowania atmosferyczne bywają ponadto wiązane z chemią prebiotyczną: iskry elektryczne potrafią w atmosferze zainicjować tworzenie cząsteczek organicznych. Pomiar SR na obcym ciele mógłby zatem pośrednio mówić nie tylko o jego pogodzie, ale i o warunkach potencjalnie istotnych dla powstania budulca życia.

Trzeba jednak podkreślić granice poznania: poza Tytanem (z jedynym pomiarem ELF in-situ) chodzi dotąd o modelowane przewidywania i rozważania teoretyczne, a nie o potwierdzone obserwacje.

*Plik klastra L — część bazy wiedzy o rezonansie Schumanna.*