Rezonans Schumanna na Tytanie (Cassini–Huygens)

Tytan, największy księżyc Saturna, jest jedynym ciałem pozaziemskim, dla którego mamy bezpośredni pomiar in-situ w paśmie ELF. Podczas przelotu przez gęstą atmosferę azotowo-metanową i po lądowaniu w 2005 roku sonda Huygens (część misji Cassini–Huygens) zarejestrowała nietypową sygnaturę ELF.

Interpretacja tego sygnału jest przedmiotem dyskusji. W odróżnieniu od Ziemi w przypadku Tytana nie jest jednoznaczne, co tworzy dolną przewodzącą granicę wnęki: rozważa się, czy nie jest nią podpowierzchniowy przewodzący ocean (na przykład słona warstwa wodna pod skorupą lodową), który zamykałby wnękę rezonansową od dołu. Tym Tytan różni się od modelu ziemskiego, gdzie dno wnęki tworzy przewodząca powierzchnia Ziemi. Obliczenia modelowe parametrów rezonansowych Tytana (wspólnie z Marsem i Wenus) wykonał Yang 2006.

Tytan jest zatem najsilniejszym dotychczasowym dowodem, że koncepcję rezonansu wnękowego ma sens stosować również poza Ziemią — choć dokładne pochodzenie zmierzonej sygnatury ELF pozostaje otwarte.