SR jako „globalny termometr tropikalny” (Williams 1992)

Kluczowa myśl: intensywność rezonansu Schumanna jest czułą miarą temperatury tropikalnej atmosfery. Williams (1992) pokazał, że zmienność SR podąża za zmianami temperatury tropików, przy czym ogniwem łączącym jest globalna aktywność piorunowa Williams 1992. Praca nadała rezonansom przydomek „globalny termometr tropikalny” — stąd też nazwa całego klastra.

Istotne jest, że związek między temperaturą a aktywnością piorunową (a tym samym intensywnością SR) jest nieliniowy. Małe podwyższenie temperatury może wywołać nieproporcjonalnie duży wzrost aktywności piorunowej, ponieważ za nieliniowością stoi interakcja głębokiej konwekcji i mikrofizyki lodu w chmurach burzowych (tworzenie i separacja ładunków na cząstkach lodu). Czułość SR na temperaturę jest zatem „wzmocniona” właśnie tą nieliniową odpowiedzią aktywności piorunowej.

Dzięki tej czułości SR stała się kandydatem do śledzenia długoterminowych trendów temperatury w tropikach za pomocą jednej całkującej miary, zamiast gęstej sieci czujników naziemnych.