Era nowoczesna: sieci cyfrowe i globalny monitoring

Od przełomu tysiącleci badania rezonansu Schumanna weszły w nowoczesną erę obserwatoriów cyfrowych i połączonych sieci monitorujących. Stałe pomiary prowadzone są na wielu stacjach na całym świecie — do najbardziej znanych należą Tomsk (Rosja), Nagycenk (Węgry), Moshiri (Japonia), Hylaty (Polska), a dalej sieć obserwatoriów GCMS prowadzona przez instytut HeartMath oraz pomiary na ukraińskiej stacji antarktycznej. Obserwacje uzupełniają również dane satelitarne, na przykład z chińskiego satelity CSES (China Seismo-Electromagnetic Satellite).

Sieć rozmieszczonych obserwatoriów cyfrowych umożliwia śledzenie rezonansu Schumanna nieprzerwanie i w skali globalnej, porównywanie zapisów z różnych miejsc oraz łączenie ich z ogólnoświatową aktywnością piorunową, a także z wpływami pogody kosmicznej. Podsumowanie metod i ustaleń tej ery podaje monografia Nickolaenki i Hayakawy z 2014 roku. Nickolaenko Hayakawa 2014

*Plik klastra B — część bazy wiedzy o rezonansie Schumanna.*