Rezonans Schumanna na Marsie i misja ExoMars

Mars ma rzadką atmosferę utworzoną przeważnie z dwutlenku węgla i przewodzącą jonosferę, więc teoretycznie może działać jako rezonator wnękowy dla fal ELF. Istnienie marsjańskiej SR nie zostało jednak dotąd bezpośrednio zmierzone — opiera się na modelach numerycznych.

Symulacje metodą FDTD (różnice skończone w dziedzinie czasu) przewidują, że pierwszy mod rezonansowy leżałby mniej więcej w zakresie 9–14 Hz zależnie od zapylenia atmosfery (zapylona jonosfera przesuwa parametry) i że rezonans ma niski współczynnik dobroci, rzędu Q \approx 2 Toledo Redondo 2017Yang 2006. Modele pokazują również wyraźną asymetrię dzień–noc: rezonans jest energetycznie wyraźniejszy po nocnej stronie planety, gdzie profil przewodności jonosfery różni się od strony oświetlonej Toledo Redondo 2017.

Przewidywania te miała w praktyce sprawdzić platforma lądownikowa misji ExoMars, której przyrządy miały zebrać dane eksperymentalne o SR na powierzchni Marsa. Dopóki takie pomiary nie potwierdzą modeli, marsjańska SR pozostaje przedmiotem aktywnych badań, a nie zweryfikowanym faktem.